27.03.2012

«Կարիերան իմ ողջ կյանքը չէ: Ես այն թողում եմ դռների ետևում, երբ տուն եմ գալիս: Եվ դա այն բանն է, որը երբեք չի փոխվի»:

Այս տարի «Գրեմմի» 54-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ բրիտանացի երգչուհի Ադելը ռեկորդ սահմանեց' ստանալով 6 մրցանակ առաջադրված 6 անվանակարգերում:

Բացի երաժշտական փայլուն տվյալներից, նա կարծես ասպարեզ բերեց նաեւ փոփ աստղի գնահատման նոր չափանիշներ: Ադելի գլխապտույտ հաջողությունից հետո ողջ աշխարհը հասկացավ կամ նորից հիշեց, որ պարտադիր չէ ունենալ 90- 60- 90 չափսերին ձգտող մարմին կամ լինել սեքս խորհրդանիշ ու ինտիմ լուսանկարների հերոսուհի, որ քեզ «գնահատեն»:

Ադել Լաուրին Ադկինսը ծնվել է 1988 թվականի մայիսի 5-ին Լոնդոնի հյուսիսում: Մայրը անչափահաս է եղել, երբ հղիացել է, իսկ ընդամենը 3 տարի հետո երեխայի հայրը լքել է նրանց, ինչի մասին Ադելը մինչեւ հիմա ցավով է խոսում' չներելով հորը:

«Մայրս այնքան հպարտ է ինձով, այնքան ուրախ, որ ինձ այդքան երիտասարդ տարիքում է ունեցել, չնայած որ չի կարողացել աջակցել: Ես նրա երազն եմ: Շուտով կլրանա նրա 40-ամյակը , նրան 40 նվեր եմ գնելու»:

Ադելի մանկությունն անցել է քաղաքից քաղաք տեղափոխվելով, իսկ երգել սկսել է դեռ 4 տարեկանից: Առաջին անգամ  ելույթ է ունեցել դպրոցական բեմում, որտեղ կատարել է Գաբրիելի «Վերելք» (Rise) հիթը: Այդ ժամանակ դպրոցական աղջիկը իր սիրելի կատարողների ' Էթթի Ջեյմսի և Դասթի Սպրինգֆիլդի ազդեցության տակ էր, չնայած հետո մերժել է' ասելով, որ նրանց ձայնագրությունները պատահաբար են միայն իր ձեռքն ընկել:

Կենտրոնական Լոնդոն տեղափոխվելուց հետո Ադելի կյանքը բեկումնային շրջադարձ է կատարել: Նրանով սկսել են հետաքրքրվել R&B ոճի արտիստներ, ինչպիսիք են Aaliyah-ը, Destiny's Child-ը և Mary J. Blige-ը:

Ինչպես մի անգամ նշել է Ադելը, իր կյանքի ամենահիշարժան պահերից է եղել, երբ ինքը Pink-ին տեսել է Brixton Academy-ում երգելիս: ««Missundaztood» երգի ձայնագրությունն էր, իսկ ես երևի 13 կամ 14 տարեկան կլինեի: Կյանքումս նման ձայն չէի լսել: Կարծես ես մութ թունելում էի, ու ինչ-որ ձայն ինձ ուժեղ հարվածում էր: Դա ուղղակի անբացատրելի է»: 2006 թվականին երիտասարդ աղջիկը ավարտում է Բրիտանիայի BRIT School for Performing Arts & Technology դպրոցը, որտեղ սովորում է հայտնի կատարողներ Էմի Ուայնհաուսի, Քեթի Մելուայի, Լեոնա Լյուիսի և շատ ուրիշների հետ: Չանցած 4 ամիս, ձայնագրում է երկու նոր երգ: Միանգամից հռչակ է բերում նրան իր Hometown Glory երգը, որը 2007 թվականին դառնում է հիթ: Մեկ  տարի անց նա իր երկրպագուների դատին է ներկայացնում իր տարիքով անվանած դեբյուտային ձայնասկավառակը' «19»: Ալբոմի ամենահայտնի երգը' Chasing Pavements-ը, Մեծ Բրիտանիայի «Albums chart» –ում մեծ ձեռքբերումներ ունեցավ և այնուհետև նաև տեսահոլովակ: Հետո ալբոմը պատրաստվեց ամերիկյան շուկայի համար, ուր ներխուժեց 2008-ին: Իսկ ահա 2009-ին նա առաջադրվել էր աշխարհի ամենահայտնի մրցանակաբաշխությունում' «Գրեմմի»-ում, որտեղ դարձավ միանգամից երկու անվանակարգի հաղթող' «Տարվա հայտնություն» և «Կանացի լավագույն կատարում»:

Երկու տարի անց Ադելը ներկայացրեց իր երկրորդ ալբոմը, այս անգամ' «21»' «19»-ի նմանությամբ: «Ես շատ հուզված եմ, նյարդայնացած, մտահոգված, քանի որ ներկայացնում եմ իմ նոր ալբոմը: Այն տարբերվում է «19»-ից , չնայած որ նույն բանի մասին է, ուղղակի' այլ լույսի ներքո: Ես սկսել եմ ամեն ինչին այլ կերպ նայել»,- ալբոմի շնորհանդեսին ասել էր երգչուհին: Սա այն ալբոմն է, որը աշխարհի ամեն անկյունում մեծ պահանջարկ է վայելում ու արդեն 17 մլն օրինակով վաճառվել է:

Ադելը Vogue ամսագրին «Գրեմմի»-ից հետո տված հարցազրույցում խոստովանեց, որ իր այս հաջողությունների համար պարտական է իր նախկին ընկերոջը, այն ցավին , որ պատճառել է նա: Այդ տառապանքը ծնունդ տվեց մի շարք երգերի, որոնք հիմա դարձել են հիթեր: «Իմ նախկին ընկերը փոխեց իմ ամբողջ կյանքն այնպես, որ նույնիսկ չէի էլ կարող ենթադրել: Եթե ես նրան չհադիպեի, հավանաբար չէի ունենա այն հաջողությունները, որոնցով հիմա ես հպարտանում եմ: Բաժանվելուց հետո հասկացա, որ մինչև այդ 18-ամյա աղջիկ էի, իսկ հիմա գիտեմ, թե կյանքից ինչ եմ ուզում եւ ինչ պահանջներ ունեմ ինքս ինձնից»,- նշել է երգչուհին:

«Գրեմմի»-ից հետո երգչուհին հայտարարեց, որ որոշ ժամանակով հանգիստ է վերցնում մինչև իր նոր' երրորդ ալբոմի աշխատանքները սկսելը: «Ուզում եմ որոշ ժամանակ ուղղակի ոչինչ չանել: Ես երևի 25 կամ 26 տարեկան կլինեմ, երբ լույս կընծայեմ իմ 3-րդ ալբոմը: Իսկ հիմա մի տեսակ ուզում եմ տուն գնալ, մնալ այնտեղ: Ես կանհետանամ և միանգամից կհայտնվեմ նոր' բավական լավ ալբոմով»: Ադելը հայտարարեց, որ վերջապես կարող է դասավորել նաեւ անձնական կյանքը 37-ամյա ընկերոջ' Սայմն Կոնեցկիի հետ. լարված աշխատանքների պատճառով նրանց հարաբերությունները շատ էին տուժել:

Սայմնին նա անվանում է հրաշալի մարդ, ով իր կողքին գտնվեց եւ սատարեց իր կյանքի ամենածանր պահերից մեկի ժամանակ' վիրահատվելիս: Խոսքը ձայնալարերի վիրահատության մասին է: «Ձայնս կորավ միանգամից: Ես ստիպված էի օրերով նստել մութ սենյակում: Ամեն ինչ անում էի ինչպես մնջախաղում»:

«Գրեմմի»-ից հետո նորաձեւության մասին կայքերն ու ամսագրերը սկսեցին քննարկել Ադելի համեստ հագուկապը և մի փոքր էլ ավել քաշը: Բայց երգչուհին առանց երկմտելու արժանի հակահարված է տալիս բոլորին: «Ես սիրում եմ Johnny Cash –ի հագուստները, միայն հագնում եմ սև զգեստներ»: «Իմ կյանքը լի է դրամատիզմով և ես ժամանակ չունեմ մտածելու, թե ինչպիսի տեսք ունեմ: Ես չեմ սիրում գնալ սպորտդահլիճներ, շատ եմ սիրում լավ ուտելիքներ, համեղ գինի: Եթե նույնիսկ ես անթերի կազմվածք ունենայի, ես չէի ցուցադրի իմ բարեմասնությունները ինչ-որ մեկի համար»: Ադելի կարծիքով' տգեղ չէ, երբ նայում ես Լեդի Գագայի և Քեթի Փերիի կրծքերին և հետույքին, բայց իր երգը ոչ թե աչքերի համար է, այլ ականջների: Ադելը բազմիցս նշել է, որ ոգեշնչվել է հատկապես Բեյոնսեի երգերից: Տպավորիչ է եղել նաեւ իր ոգեշնչման աղբյուրի հետ առաջին հանդիպումը. «Ես պատրաստվում էի հանդիպել Բեյոնսեին, ու մեծ վախ կար: Հանդիպումից հետո Բեյոնսեն ասաց. «Հիանալի է. երբ լսում եմ քեզ, ինձ թվում է' լսում եմ Աստծուն: Այդ խոսքերից հետո ես դուրս եկա պատշգամբ ու սկսեցի հիստերիկորեն լաց լինել»:

Ասում են' մեծ փոթորկից առաջ միշտ էլ խաղաղ է լինում: Դե ինչ, սպասենք Ադելի նոր հիթային փոթորիկներին:

Մարդիկ շարունակում են խոսել իմ քաշի մասին, բայց ես չեմ պատրաստվում փոխել իմ չափսերը, որովհետեւ ինչ-որ մեկն ուզում է դա: Ես երգեր եմ գրում երաժիշտ լինելու համար, ոչ թե որ մի օր հայտնվեմ Playboy-ի շապիկին:

Ես սիրում եմ ունկնդրել իմ հանդիսատեսի շնչառությունը:

Ինձ դուր է գալիս գեղեցիկ լինել, հարդարել դեմքս, մազերս, բայց հարմարավետ եմ զգում ինձ նորաձևությունից դուրս: Ես նիհար աղջիկներին գրավիչ չեմ համարում: Եղեք գեղեցիկ և առողջ: Ես խնդիր չունեմ իմ արտաքինի հետ: Ավելի լավ է' հանգիստ ճաշեմ իմ ընկերների հետ, քան այցելեմ սպորտդահլիճ:

Ես կարծում եմ, որ այն գլխավոր հատկանիշը, որով ինձ առանձնացնում են մնացած կատարողներից այն է, որ իմ կյանքը այդքան չեն քննարկում: Իմ բախտը բերել է, որ դա իմ առօրյայի մի մասը չէ:

Հասմիկ Մելիքսեթյան

Դիտվել է 8751 անգամ

09.04.2026
Հիմա նա պայքարում է նվազագույն շարժումներ կատարելու ունակությունը վերականգնելու՝ առանց ցավի մի բաժակ ջուր վերցնելու, կռանալու, ևս մեկ քայլ անելու համար:

25.03.2026
Աստղը որոշեց արմատապես երիտասարդանալ և առաջին անգամ ցուցադրել է գործընթացի ողջ ուղին։

04.03.2026
«Ես հարյուր տարեկան եմ և այսօր էլ հաշվետու եմ» խորագիրը կրող ցուցահանդեսը նվիրված է հայ մոդեռնիզմի ամենահաստատուն ու հետևողական ճարտարապետներից մեկի՝ Մարտին Միքայելյանի ծննդյան 100-ամյակին:

04.02.2026
Աբբին և Բրիթանին 35 տարեկան են։ Չնայած իրենց յուրահատկությանը, քույրերն ապրում են լիարժեք կյանքով։

30.01.2026
Սայմոն Լևիևի անունը հայտնի դարձավ Netflix-ի մի ֆիլմի շնորհիվ, որը պատկերում էր նրա խարդախ սխեման։ Սակայն նա շարունակում է պնդել իր անմեղությունը։

09.01.2026
Ամեն տարի մենք ընտրում ենք երկրի, մոլորակի, տիեզերքի ամենագեղեցիկ կնոջը, բայց այս ամենն անցողիկ քմահաճույքներ են։ Մոնիկան, սակայն, հավերժական, կատարյալ, չբացահայտված և, հետևաբար, գրավիչ դասական է, որի գեղեցկությունը նրա համար դարձել է և՛ պարգև, և՛ անեծք։