03.10.2012

Նա երկու նոտա անգամ երգել չէր կարողնանում, երբ ծնողները, այնուամենայնիվ, ուղարկեցին սովորելու երաժշտական դպրոցում: Պարզվեց, որ աղջնակն ունի զարգացած ներքին լսողություն: Հենց բնատուր տվյալներն էին, որ նա զարգացրեց անսահման նվիրման ու աշխատասիրության շնորհիվ և այսօր հպարտությամբ կրում է այնքան տիտղոսներ, որոնք նույնիսկ թվարկել ամբողջությամբ հնարավոր չէ:

Խորհրդային ու ռուսական էստրադային երգչուհի, Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստ, արմատներով հայուհի Իրինա Ալեգրովան իր մեծագույն երջանկությունն է համարում հենց այն, որ բախտի բերմամբ իր հոբբին նաև իր մասնագիտությունն է:

Իրինա Ալեգրովան ծնվել է Ռոստովում հայ թատերական ռեժիսոր, դերասան, Ալեքսանդր Գրիգորի Ալեգրովի և օպերայի նախկին երգչուհի, դերասանուհի Սերաֆիմա Միխայիլովնա Սոսնովսկայայի ընտանիքում: Հայրը սկզբում կրել է Սարգսյան ազգանունը, որը սակայն մինչև աղջկա ծնունդը փոխարինել է Ալեգրովով, որ իտալերենից  թարգմանվում է իբրև «ուրախ»: Իրինան ծննդյան պահից ստացել է Ալեգրովա ազգանունը, և թյուր է այն վարկածը, թե նրա իսկական անուն-ազգանունն է Ինեսա Կլիմչուկ:

 Ինչպես նրբորեն նկատել է երաժշտական մի քննադատ, Իրինայի ծնունդով Հայաստանն ունեցավ ծագումով հայ երկու խոշոր երգչուհիներ աշխարհի տարբեր վայրերում` Շերը և Ալեգրովան:

Կյանքի առաջին տարիներն Իրինան անցկացրել  է Ռոստովում, սակայն հետո նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Բաքու, քանի որ ծնողները սկսել են աշխատել Բաքվի երաժշտական կոմեդիայի թատրոնում: Հենց Բաքվում անցկացրած տարիներն էլ կանխորոշել են Ալեգրովայի ապագան: Ծնողների մասնագիտության բերումով նրանց տանը հաճախ հյուրընկալվել են այնպիսի մեծություններ, ինչպիսիք են Գալինա Վիշնեւսկայան, Արամ Խաչատրյանը, Մուսլամ Մագոմաևը, Տատյանա Շմիգան: Հետագայում Իրինան խոստովանել է. «Մի անգամ, երբ ողջ այդ աստղաբույլը կրկին հավաքվել էր մեր տանը, ես հանկարծ խիզախեցի ու լուրջ ռիսկի դիմեցի` նստելով դաշնամուրի դիմաց ու կատարելով մի սերենադ: Անկեղծ ասած` այդ համարձակ քայլն անել ինձ դրդեց Մուսլամ Մագոմաևի էլեգանտությունն ու գեղեցկությունը: Իմ կատարումից հետո հենց նա առաջինն սկսեց խոսել իմ վոկալ տվյալների մասին: Բոլորի կողմից հարգված այդ մարդու կարծիքը զարմացրեց ծնողներիս, և պետք է խոստովանեմ, որ այդ կարծիքն էլ որոշեց ճակատագիրս»:

Հետագայում` Մագոմայևի մահից հետո, պատասխանելով մի  հարցի, թե արդյոք իրենց մեջ եղել են սիրային հարաբերություններ, Իրինան ասել է. «Փակեցինք թեման, և գիտե՞ք ինչու: Ես միշտ նշել եմ, որ նա մեծ դեր է խաղացել իմ կարիերայում, բայց երբեք չեմ խոսել անձնական հարաբերությունների մասին, իսկ նրա մահից հետո, առավել ևս, չեմ խոսի»:

Ալեգրովան ամուսնացել է բավական վաղ` 18 տարեկան հասակում, բայց հետո խոստովանել է, որ այդ ամուսնությունը սխալմունք էր, քանի որ ինքը ամուսնացել էր` վրեժ լուծելու համար մանկության տարիների իր սիրուց: Ինչևէ, ամուսնությունը Ալեգրովային դուստր պարգևեց: Աղջկա անունը Լալա դրեցին, իսկ հայրը շուտով իր համար այլ կին գտավ ու խզեց կապը նախկին ընտանիքի հետ: Աղջկա ծնունդից երկու տարի անց Ալեգրովան թողեց նրան իր մոր խնամքին ու մեկնեց Մոսկվան գրավելու:

1970-ականներին Իրինա Ալեգրովայի անունն արդեն կարելի էր լսել Ռուսաստանի որոշ վայրերում, բայց հանկարծ, երբ հաջողության տանող ճանապարհն ընտրված էր, նա հետ կանգնեց. «1982-ին ռեալ ստեղծագործական ճգնաժամ ապրեցի: Թողեցի էստրադան և պատրաստվում էի հրաժարվել երգչուհու կարիերայից ընդհանրապես: 9 ամիս շարունակ ես տորթեր էի թխում ու տնային տնտեսուհու կյանքով ապրում: Եվ ասեմ Ձեզ` վատ չէր ստացվում», - պատմում է երգչուհին:

9 ամիս անց ստեղծագործական ճգնաժամը հաղթահարվեց ու Իրինան գործի անցավ իրեն բնորոշ աշխատասիրությամբ: 1983-84 թվականներին նա աշխատեց ռեստորաններում ու հյուրանոցներում, որտեղ էլ շուտով ծանոթացավ երիտասարդ պրոդյուսեր Վլադիմիր Դուբովիցկիի հետ, ով էլ նրան տարավ լսումների Օսկար Ֆելցմանի մոտ:

Ֆելցմանը Ալեգրովայի համար գրեց  «Երեխայի ձայնը» երգը, որով երգչուհին առաջին անգամ հայտնվեց «Տարվա երգ» մրցանակաբաշխության բեմին: Սակայն Իրինայի սոլո-կարիերան ընդհատվեց դեռ չսկսված: Նա մտավ Վլադիմիր Դուբովիցկիի  «Էլեկտրոկլուբ» խմբի մեջ ու ձայնագրեց բազմաթիվ երգեր խմբի կազմում: Կա վարկած, թե այդ տարիներին Իրինայի ու Վլադիմիրի միջեւ եղել են սիրային հարաբերություններ: Ինչևէ, 1990-ին նրանց ուղիները բաժանվեցին: Իրինան լքեց խումբը և անցավ սոլո-կարիերայի, իսկ Վլադիմիրը շատ շուտով ամուսնացավ Տատյանա Օվսիենկոյի հետ: «Էլեկտրոկլուբում ես անում էի այն, ինչ իրենց էր պետք և ոչ թե ինձ: Երբ սկսեցի համագործակցել Իգոր Նիկոլաևի հետ, նրա երգերը սկսեցին տհաճություն պատճառել խմբի անդամներին: Նրանք ասում էին` ադ երգերը «Էլեկտրոկլուբ»-ին համապատասխան չեն, բայց ես էլ գիտակցում էի, որ փոխարենը դրանք ինձ էին համապատասխան: Մի խոսքով, ես լքեցի խումբը: Լքեցի` ձեռքերումս որպես լուսատու պահելով Իգոր Նիկոլաևի «Թափառականը» », - պատմում է երգչուհին:

Ի դեպ, ինչպես Ալեգրովան բազմիցս ասել է, իր կյանքի որևէ էտապ անիմաստ չի անցել: «Էլեկտրոկլուբը», ըստ էության, տվեց նրան մի բան, առանց որի նա գուցե չէր դառնա այն, ինչ կա. «Ես շնորհակալ եմ կյանքիս բոլոր էտապներից: Բոլորն էլ ինչ-որ բան տվել են ինձ: Օրինակ` «Էլեկտրոկլուբում»  աշխատանանքի ժամանակ ես խզեցի ձայնալարերս, որի արդյունքում էլ ձայնս ձեռք բերեց իմ երազած խռպոտությունը»:

Նրա խռպոտ ձայնը գրավեց հանդիսատեսի սիրտը: Սկզբում նրա ողջ երգացանկը կազմված էր միայն «Թափառական»-ից, բայց շատ շուտով հիթային երգերը սկսեցին հաջորդել մեկը մյուսին` «Լուսանկար», «Չկար տխրություն»,  «Մի հեռացիր, սեր» և այլն:

Հաջողությունը շռնդալից էր: Դա Ալեգրովան բացատրում է նրանով, որ երգն իր համար ապրելակերպ է. «Ես կին չեմ, որը երգում է, ես կին եմ, որն ապրում է երգելով»:

Նրա երգացանկում միանգամից զգացվեց մի բնորոշ գիծ` կնոջ ճակատագրի դժվարության նկարագրություն, բայց արի ու տես, որ Ալեգրովայի անձնականը շատ չտարբերվեց իր երգերի հերոսուհիների ճակատագրերից: 1993-ին նա ամուսնացավ պարող Իգոր Կապուստայի հետ, ու էլի անհաջող: 

 Մինչդեռ ամեն ինչ այնքան լավ էր սկսվել… Կապուստան ինքն է պատմում սկզբի մասին. «Երբ հադիպեցի Իրինային, ապրում էի Տանյա անունով մի կնոջ հետ: Նկատում էի, որ այդ շքեղ կինը` Ալեգրովան, անտարբեր չէ իմ նկատմամբ, Տանյան էլ շարունակ խանդում էր: Վերջինիս լուռ խանդը շուտով փոխակերպվեց  սկանդալներ սարքելու մշտական սովորության: Մի անգամ  հերթական սկանդալից գլուխս կորցրած դուրս թռա տնից, տան դիմաց տեսա Իրինայի մեքենան, նստեցի,  ու մենք միասին հեռացանք: Հենց այդ դեպքի հաջորդ օրը նա ձայնագրեց «Առևանգիչ» երգը, որը  բեմ  բարձրացրեց արդեն մեկ շաբաթ անց»:

Իգորը սիրում էր Ալեգրովային, բնորոշում  նրան իբրև մի կնոջ, ով հայացքով կարող է սյուներ շարժել, բայց հենց այդ կնոջից նա հեռացավ ու թողեց անգամ պարը, անգամ հայրենի քաղաքը, թողեց տունը, որ կառուցել էր սեփական ձեռքերով, նա հեռացավ` վերցնելով միայն այն, ինչով մտել էր Ալեգրովայի կյանք` ատամի խոզանակը: Հետո, երբ ռուս լրագրողները գտան նրան և այնուամենայնիվ հարցրեցին Ալեգրովայից բաժանվելու մասին, նա պատասխանեց. «Իրինան հիանալի մարդ է, բայց ունի մա անտանելի բնավորություն` նա իր կյանք է թողնում բացարձակապես բոլորին: Վարսահարդարներ, վարորդներ, ընկերներ… բոլորը մտնում էին մեր կյանք ու տնօրենի իրավունքով խորհուրդներ տալիս: Իրինան ընդունում և հետևում էր բոլորի խորհուրդներին, մինչդեռ նրանց մի մասը մտերմանում էր մեր ընտանիքի հետ պարզապես գումարի համար: Միակ մարդը, ով ուզում էր և արժանի էր ընտանիքի ընկեր դառնալու, Իգոր Կրուտոյն էր, ում Իրինան վանում էր անասելի ուժով: Ես անընդհատ փորձում էի հաշտեցնել նրանց… եկավ մի պահ, երբ պարզապես հոգնեցի»:

Կթվա, թե սա էր բաժանման ողջ պատճառը, բայց արի ու տես, որ մի քիչ տաքանալով Իգորը, այնուամենայնիվ, խոստովանել է իրական պատճառը. «Գիտե՞ք`  նրա դուստրը` Լալան, պարզապես նախանձում էր, նյարդայնանում այն մտքից, որ ինքն ապրում է տատիկի երկուսենյականոցում, իսկ մենք` առանձնատանը: Փոխարենը հիմա Իրինայի ողջ սերն ու կարողությունը նրանն է: Ասում են՝ ջուրը քար է ծակում: Մեր հարաբերություններում այդ ջուրը նրա դուստրը եղավ»:

Հիմա էլ Իրինան ապրում է ստեղծագործական բուռն կյանքով, շարունակ մեկնում է համերգային շրջագայությունների, նա Ռուսաստանի` համերգներով ամենաշատ շրջագայած աստղն է, ու երբ հետադարձ հայացք է գցում ապրածին, պատկերավոր համեմատում է իրեն մեծ ու սարսափելի անտառում հայտնված փոքրիկ աղջկա հետ. «Եթե կարճ նկարագրեմ կյանքս, ապա կստացվի այսպես… Ապրում էր մի փոքրիկ աղջիկ, ով մեծացել էր բարի ու տաղանդավոր մարդկանց կողքին: Հետո նա հանկարծ ընկավ մեծ ու սարսափելի մի անտառ: Իմացավ` ինչ է անազնվությունը, դավաճանությունը, կեղտը: Նրա առաջ մի մեծ, ծանր դուռ էր կանգնած, որից նա ուզում էր ներս մտնել ուղղակի ասելու համար` «Խնդրում եմ պարզապես լսեք ինձ: Գուցե ես ինչ- որ բան կարողանում եմ»: Բայց ինքը չէր կարողանում բացել դուռը, և որևէ մեկն էլ չէր ուզում օգնել նրան: Աստիճանաբար ուսով հրելով` նա կարողանում է ինքնուրույն բացել ծանր դուռն ու ներս անցնել»:

Սերը հավերժ, չհանգչող վախն է սիրելիի մահվան առաջ:

Շրջագայող կին` սա է իմ տեսակը, ու այն լավագույնը չէ սիրող տղամարդու համար:

Խնդիրներ միշտ էլ առաջանում են, բայց երբ ես բեմի վրա եմ լինում, դրանք հեռանում են հեռու, հեռու…

Երգը չեմ կարող աշխատանք համարել, քանի որ այն իմ երջանկությունն է:

Աշխատում եմ որևէ մեկի հետ չմտերմանալ հետագայում չհիասթափվելու համար:

Չեմ սիրում իմ մեղմությունն ու անհամարձակությունը: Ես հետզհետե ավելի ու ավելի եմ համոզվում, որ որոշ հարցերում պետք է մի քանի անգամ ավելի կոշտ լինել:

Երբ հարցնում են` որ ազգին եմ պատկանում, չեմ պատասխանում: Հիմա բոլոր երկրներն այնքան պատերազմական են տրամադրված իրար նկատմամբ, որ գլուխ չեմ հանում` ով է ճիշտ, ով` սխալ: Միայն թե չեմ ուզում որևէ մեկին նեղացնել:

Իմ կյանքում հիմա մի էտապ է, երբ ես պետք է փակեմ բերանս: Ես այդպես եմ կոչում դիետաները:

Լրագրող. «Դուք հիշու՞մ եք Ձեր հարսանիքը»:  Իրինա. «Ո՞րը` առաջի՞նը, երկրո՞րդը, թե՞ երրորդը»:

Կյանքը այնքան պարզ չէ, ինչքան կարծում եք. այն ավելի պարզ է:

Լարա Առաքելյան

Դիտվել է 9600 անգամ

11.06.2026
Ֆրանսիական իշխանությունները հատուկ բացառություն արեցին. բանն այն է, որ Նորմանդիայում գտնվող ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում ընդգրկված Մոն Սեն-Միշելում գրեթե 1000 տարի խստիվ արգելված է ցանկացած մասնավոր միջոցառում անցկացնելը:

08.05.2026
Հոլիվուդյան այս գեղեցկուհուն ներկայացնելու կարիք չկա։ Շերոն Սթոունն ամենահմայիչ և սեքսուալ կանանցից մեկն է, ով, չնայած իր տարիքին, մնում է անգերազանցելիորեն նրբագեղ, բացառիկ և ցանկալի։

09.04.2026
Հիմա նա պայքարում է նվազագույն շարժումներ կատարելու ունակությունը վերականգնելու՝ առանց ցավի մի բաժակ ջուր վերցնելու, կռանալու, ևս մեկ քայլ անելու համար:

25.03.2026
Աստղը որոշեց արմատապես երիտասարդանալ և առաջին անգամ ցուցադրել է գործընթացի ողջ ուղին։

04.03.2026
«Ես հարյուր տարեկան եմ և այսօր էլ հաշվետու եմ» խորագիրը կրող ցուցահանդեսը նվիրված է հայ մոդեռնիզմի ամենահաստատուն ու հետևողական ճարտարապետներից մեկի՝ Մարտին Միքայելյանի ծննդյան 100-ամյակին:

04.02.2026
Աբբին և Բրիթանին 35 տարեկան են։ Չնայած իրենց յուրահատկությանը, քույրերն ապրում են լիարժեք կյանքով։