23.06.2012

Բոլոր ժողովուրդներն էլ, անկախ բնակության վայրից, կրոնից, ունեն հարս-սկեսուր հարաբերություների խնդիրը: Նույնիսկ մի շարք աֆրիկյան ցեղերում հարսին և սկեսուրին արգելվում է միաժամանակ մի տեղում լինել: Սա խոսում է այն մասին, որ այս հարաբերությունները ազգություն չեն ճանաչում, և որ բոլոր հարսներն ու սկեսուրներն են թույլ տալիս նույնատիպ սխալներ:

«Էություն» հոգեբանական կենտրոնի հոգեբան Լիլիթ Ադիբեկյանը  LN-ի հետ զրույցում առանձնացրեց մի քանի տիպի սխալներ, որոնք հիմնականում թույլ են տալիս սկեսուրները:

Նա չի համապատսախում իմ տղային

Մայրիկի դուրը չի գալիս զավակի ընտրյալը: Նրա եզրակացությունը միանշանակ է. այս տիպը «ՄԵԶ» չի սազում: Նա կարող է հավաքել բամբասանքներ հարսի մասին, ամեն մի սխալը մեծացրած պատմել տղային և այլն: Եթե տղան սիրում է կնոջը և կայուն է իր համոզմունքներում, ապա նա այս ամենի վրա ուշադրություն չի դարձնի, իսկ եթե կա մի կաթիլ կասկած, ապա ընտանիքը քանդվում է…
Այս դեպքում սկեսուրին կարելի է խորհուրդ տալ ամենասկզբից լավ տրամադրվել տղայի ապագա կնոջ նկատմամբ և «բարիդրացիական» հարաբերություններ ունենալ: Հարս-սկեսուր հարաբերությունների սկիզբը նորաստեղծ ընտանիքներում դնում է սկեսուրը: Եթե նրանց միջեւ կա հարգանք, մնացած խնդիրները կարելի է լուծել և կանխարգելել: «Հարսը ինքն իրեն պիտի միշտ հիշեցնի՝ «Ես պիտի հարգանքով վերաբերվեմ իմ ամուսնու մորը, հանուն մեր ընտանիքի հանգստության», իսկ սկեսուրին էլ չի խանգարի միշտ ասել՝ «Իմ տղայի հանգստության և երջանկության համար ես պիտի հարգանքով վերաբերվեմ նրա կնոջը»»,-խորհուրդ է տալիս հոգեբանը:

Ես իմ թոռներին մոր դերում կփոխարինեմ

Երբեմն լինում է, երբ սկեսուրը չի սիրում հարսին, սակայն շատ է կապվել թոռների հետ: Սկեսուրը չի թողնում, որ հարսը մոտիկ գա իր երեխային, վերջինիս ցանկացած արարքը քննադատվում է և բարձրաձայնվում բարեկամների ներկայությամբ: Նա իրեն անգիտակցաբար իդենտիֆիկացնում է որպես երեխայի ոչ թե տատիկ, այլ մայր:

Այս պարագայում հոգեբանը սկեսուրներին խորհուրդ է տալիս աշխատել չխառնվել տղայի ընտանիքի գործերին: Հասկանալ, որ հիմա նրանց հերթն է թեկուզ դժվարություններով, բայց մեծացնել իրենց երեխաներին: Բայց շատ ավելի լավ է լինում, երբ տատիկներն ուղղակի օգնում են իրենց հարսներին ճիշտ խորհուրդներով' միաժամանակ մնալով տատիկի դերում:

Նա տղայիս տարավ ինձնից

Անտանելի սուր է արտահայտվում այս խանդը այն սկեսուրների մոտ, ովքեր իրենց տղային մենակ են մեծացրել կամ չեն ունեցել երջանիկ ընտանեկան կյանք: Նման սկեսուրը համոզված է, որ հարսը չի կարող ինքնուրույն ապահովել իր տղայի հարմարավետ և հանգիստ կյանքը: «Ցավալի է, բայց երբեմն այնքան ուժեղ է արտահայտվում այս վիճակը, որ միայն մայրը գիտի' ինչ պիտի ուտի, խմի, հագնի իր զավակը: Ու նույնիսկ նրա խորհուրդները ավելի շատ հրաման են հիշեցնում»,- պարզաբանում է Լիլիթ Ադիբեկյանը:

Տղաս վատն է դարձել ամուսնությունից հետո

Շատ ու շատ սկեսուրներ մինչև կյանքի վերջ իրենց զավակին ընկալում են ինչպես իրենց մի մասը և ընդհանրապես չեն զգում իրենց բաժանող սահմանը: Նրանց անընդհատ անհրաժեշտ է իրենց զավակի ուշադրության կենտրոնում լինել: Երբեմն նույնիսկ կեղծ դեպքեր են հորինում տղային միշտ իրենց մոտ պահելու համար:
Տղայի մայրը կատարել է իր պարտականությունը իր երեխայի նկատմամբ: Իսկ հիմա տղան պարտավոր է կատարել ի՛ր պարտականությունները ի՛ր զավակների նկատմամբ: Բանականաբար, ծնողները ծերանում են, և նրանց մասին պետք է հոգ տանել, բայց թե ինչպես և ինչքան իրականացնել այդ հոգատարությունը, իրավունք ունեն ընտրել մեծացած երեխաները:

Նա ինձ համար աղջիկ կլինի

Հոգեբանի հավաստմամբ, շատ է պատահում, որ հարսի հայտնվելուն պես ամուսնու մայրը ասում է, որ միշտ ցանկացել է աղջիկ ունենալ, ու այդ աղջիկը կլինի հարսը: Նրանք շփվում են, խոսում, «ընկերություն» անում: Ոգևորված սկեսուրի բարությամբ' հարսը սկսում է կառուցել հարաբերություններն իր մոր նմանությամբ, և մի օր որոշում է մի քիչ բամբասել իր ամուսնուց, ինչպես իր մայրիկի հետ, մի քիչ բողոքել նրանից: Սկզբում սկեսուրը մտնում է այդ խաղի մեջ, բայց կամաց- կամաց ջղայնանում: Հարսը համարձակվեց քննադատել իր համար ամենասուրբ մարդուն՝ որդուն, ինչը կասկածի տակ է դնում այն փաստը, որ նա իդեալական տղա է դաստիարակել: Եվ մի գեղեցիկ օր համերաշխ կյանքը փոխարինվում է մարտական իրավիճակով, որի նպատակն է բոլորին ապացուցել ու առաջին հերթին՝ տղային, թե ինչ վատ կին ունի նա:

Ինչ էլ որ լինի, պետք է մի բան շատ լավ հասկանալ. կազմավորվում է նոր ընտանիք, որին դեռ կյանքում շատ փորձություններ ու դժվարություններ են սպասվում: Աշխատեք ավելի շատ օգնել նրանց դառնալ ինքնուրույն, այլ ոչ թե միշտ կախման մեջ գտնվել ինչ-որ մեկից, նույնիսկ եթե խոսքը ծնողների մասին է:

Հասմիկ Մելիքսեթյան

Դիտվել է 16565 անգամ

21.07.2026
Կարո՞ղ են վիրտուալ հարաբերությունները կործանել իրական կյանքի ամուսնությունները։

14.07.2026
Եթե ձեր հարաբերություններում նկատել եք այս նշանների մեծ մասը, արժե խոսել այն մասին, թե ուր են գնում ձեր հարաբերությունները:

17.06.2026
Յուրաքանչյուր զույգ անցնում է հարաբերությունների տարբեր փուլերով, և երբեմն դժվար է հասկանալ, թե իրականում որքան ուժեղ է զուգընկերների միջև կապը:

09.06.2026
Երբ մեզ դուր է գալիս մեկը, մենք սկսում ենք ուշադրություն դարձնել յուրաքանչյուր մանրուքի՝ հայացքին, հաղորդագրությանը, անփույթ հպմանը կամ անսովոր վարքագծին։ Սակայն դժվար է հասկանալ, թե արդյոք ձգողականությունը փոխադա՞րձ է։

27.05.2026
Նոր հետազոտությունը ցույց է տվել անսպասելի ռիսկի գործոն՝ ձեր սեփական զուգընկերը։

24.03.2026
Ինչպես հաղթահարել բաժանվելու վախը և պատասխանատվություն կրել սեփական կյանքի համար։